Raku; een speciale glazuurtechniek

In het kort is Raku een speciale keramische stooktechniek, oorspronkelijk afkomstig uit China en Korea. Later geperfectioneerd in Japan en bedoelt voor de theeceremonie. Dit alles gebeurde rond de 16e eeuw. De Theeceremonie word gezien als een religieuze ervaring van het Zen-boeddhisme. En volgens het Zen-boeddhisme is het hoogste schoonheidsgevoel te ervaren in niet perfecte, natuurlijke en eenvoudige dingen. Deze symboliseren de schoonheid van het dagelijks leven. Daarom waren de theekommen vaak handgevormd en eenvoudig van vorm. De theemeester Sen-no-Rikyu stelde een speciale pottebakker aan die in 1525 als eerste de meestertitel en erenaam Raku kreeg.

Na het boetseren van een werkstuk met speciale klei en na de eerste ruwbak, wordt de urn of gedenkkunst geglazuurd en opnieuw gebakken. Dit gebeurd in een hout- of gasgestookte oven.

Wanneer urnen of gedenkstukken uit de hete raku oven worden gehaald en blootgesteld aan de koele buitenlucht, gaat het glazuur, door de enorme temperatuurschok van 1.000 ºC naar 20 ºC, barsten.

Hierna worden de urnen of gedenkstukken in een ton met zaagsel gezet, dat door de hitte direct vlam vat.

Nu gebeuren er twee dingen:

  • de rook dringt in de haarscheuren van het glazuur en verduidelijkt hierdoor de zgn. craquelé.
  • alle delen die niet geglazuurd zijn zullen zwart geblakerd worden

De grilligheid, het toeval, het craquelé, de mix van kleuren van de werkstukken worden juist hierdoor heel erg gewaardeerd en zijn daardoor allemaal uniek!

"Vreugde en geluk door toeval"

Dood Gewoon Kunst© heeft ook haar eigen Rakuglazuur ontwikkeld. De kleurresultaten zijn rood, blauw en groen gevlamd met een vleugje koper.

Raku gestookte urnen en gedenkkunst zijn niet bestendig voor buiten!